Dje, Drejtori i VLEN-it, Arsim Idrizi, së bashku me nëntë drejtorë të tjerë, publikuan një reagim të fuqishëm ndaj ministrit të Administratës, Minçev, duke e akuzuar atë për mosrespektim të gjuhës shqipe gjatë mbledhjeve të inspektoratit dhe për ushtrimin e një qasjeje arrogante në administratë.
Por për një kohë shumë të shkurtër, reagimi i Idrizit u tërhoq nga publikimi, pa lënë asnjë gjurmë. Ky veprim ka ngjallur jo pak dilema dhe pyetje që mbeten të paqarta për opinionin publik.
Pse u tërhoq reagimi?
Fshirja e menjëhershme e reagimit ngre dyshime për presion të mundshëm mbi drejtorin. A ka pasur trysni nga ministri Minçev, nga vetë kryeministri Hristijan Mickoski apo nga ndonjë faktor tjetër politik që ndikoi në vendimin për të tërhequr deklaratën? A ka pasur kërcënime ose paralajmërime të mëparshme, duke pasur parasysh se Idrizi ishte kërcënuar nga kryeministri para një viti?
Ku mbeti guximi dhe përgjegjësia publike?
Një drejtues i administratës që merr guxim të reagojë publikisht ndaj abuzimeve të supozuara të gjuhës zyrtare, a duhet të fshihet pas pasojave të mundshme politike? Apo tërheqja e reagimit tregon se guximi për të mbrojtur të drejtat themelore dhe respektimin e ligjit nuk ka vend në institucionet e shtetit kur vihet përballë presionit politik?
Si duhet trajtuar situata?
Në një demokraci funksionale, reagimet e drejtuesve ndaj shkeljeve institucionale duhet të jenë të pakushtëzuara dhe transparente. Si mund të sigurohet që drejtuesit e ardhshëm të ndihen të lirë të shprehin shqetësimet e tyre pa frikë nga pasoja politike apo kërcënime të mundshme?
Çfarë mesazhi përcillet tek administrata?
Fshirja e reagimit të Idrizit dërgon një mesazh të dyfishtë: nga njëra anë, ekziston një përpjekje për të mbrojtur gjuhën dhe të drejtat e komunitetit shqiptar; nga ana tjetër, veprimi i tërheqjes lë të hapur dyshime për mungesë guximi dhe ndikim politik mbi vendimet e zyrtarëve.
Ky incident ngre një pyetje më të gjerë: sa të lirë janë funksionarët publikë në Maqedoninë e Veriut për të denoncuar praktikat që nuk respektojnë ligjin dhe standardet kushtetuese, pa u frikësuar nga presionet e jashtme?
Situata mbetet e paqartë, ndërkohë që qytetarët dhe shoqëria civile presin transparencë dhe përgjigje: pse një reagim i drejtuesve të administratës, që synonte të mbrohej dygjuhësia dhe respektimi i ligjit, u fshi pa shpjegim? Kush ka ushtruar presion dhe cilat janë pasojat për guximin institucional?
