Deklarata e fundit e Ilir Demirit lidhur me Ligjin për Qytetin e Sigurt ka nxitur reagime dhe debat në opinionin publik. Duke thënë se ligji “do kalonte edhe pa votën time”, Demiri praktikisht minimizon rolin e vet politik dhe ngre pikëpyetje serioze mbi përgjegjësinë që bart si përfaqësues i qytetarëve.
Në një moment kur vendime të tilla prekin drejtpërdrejt sigurinë, privatësinë dhe liritë qytetare, qëndrime të tilla perceptohen më shumë si shmangie nga përgjegjësia sesa si transparencë politike. Kritikat theksojnë se çdo votë në Kuvend ka peshë dhe se askush nuk mund të sillet si spektator kur mban mandat publik.
Sipas njohësve të zhvillimeve politike, deklarata e Demirit krijon precedent të rrezikshëm, ku përgjegjësia individuale relativizohet dhe faji shpërndahet te “shumica”. Qytetarët, ndërkohë, presin llogaridhënie të qartë, jo arsyetime pas vendimeve të rëndësishme.
Debati mbetet i hapur: a është kjo thjesht një deklaratë e pamatur, apo një tentativë për t’u distancuar nga pasojat politike të ligjit?
