Integrimi në Bashkimi Evropian vazhdon të shitet si “prioritet strategjik”, por realiteti në terren tregon një histori krejt tjetër: stagnim, zvarritje dhe mungesë totale rezultatesh. Nga deklaratat e dikurshme të Orhan Murtezani deri te fjalët e fundit të Bekim Sali, qytetarët po dëgjojnë të njëjtën këngë të konsumuar, pa asnjë përparim konkret.
Në ceremoninë për ndarjen e granteve, Sali përsëriti formulimet standarde për “fazë vendimtare” dhe “reforma me rezultate të matshme”. Por këto fraza tashmë janë bërë sinonim i një procesi që ekziston vetëm në deklarata dhe konferenca, ndërsa në praktikë nuk prodhon asgjë të prekshme.
Premtimet për transparencë, përfshirje të qytetarëve dhe ndërtim të besimit publik tingëllojnë ironike, kur vetë procesi i integrimit është kthyer në një mekanizëm propagandistik për të mbuluar mungesën e suksesit. Qytetarët jo vetëm që nuk shohin rezultate, por gjithnjë e më shumë po humbin besimin se ky proces ka ndonjë drejtim real.
Nga Murtezani te Sali, ndryshojnë emrat, por jo përmbajtja: premtime boshe, deklarata të ricikluara dhe asnjë hap konkret drejt anëtarësimit. Integrimi evropian po përdoret si slogan politik, ndërsa vendi mbetet i bllokuar në vendnumëro.
Në vend të rezultateve, ofrohen projekte simbolike dhe fjalë të mëdha. Në vend të progresit, kemi vetëm arsyetime. Dhe në fund, qytetarët mbeten me një të vërtetë të hidhur: integrimi në BE vazhdon të jetë më shumë iluzion sesa realitet.
