Sot realiteti politik në Maqedoninë e Veriut tregon një kontrast të fortë me premtimet e bëra vetëm pak kohë më parë nga përfaqësuesit e qeverisë. Murtezani, i cili sapo ka marrë detyrën e re si ambasador në NATO, dhe Fetai, i cili pas dorëheqjes nga posti i zëvendëskryeministrit për qeverisje të mirë u emërua si përfaqësues special në Bruksel pranë Bashkimit Evropian, janë shembulli më i qartë i këtij ndryshimi kursi.
Të dy, gjatë kohës sa ishin pjesë e ekzekutivit, deklaronin me bindje se ndryshimet kushtetuese do të realizoheshin brenda gjashtë muajve, duke e vendosur këtë si kusht politik dhe duke paralajmëruar madje tërheqje nga qeveria në rast dështimi. Sot, në vend të këtyre ndryshimeve të premtuara, ata gjenden në pozita të reja jashtë strukturave të brendshme të vendimmarrjes: njëri në NATO, tjetri si përfaqësues në BE.
Ky zhvillim ngre pikëpyetje serioze mbi besueshmërinë e premtimeve politike dhe mbi mënyrën se si deklaratat e forta për reforma kushtetuese u zëvendësuan shpejt me emërime diplomatike. Në vend të ndryshimeve të paralajmëruara, skena politike po dëshmon riciklim të figurave në poste të reja, ndërsa procesi i reformave mbetet i paqartë dhe i shtyrë në kohë.
